Ieder jaar proberen we in het voorjaar met mijn familie een weekend weg te plannen. Dat kan heel gezellig zijn. Deze keer wilden we naar Zeeland. Bløf in de CD-speler en gaan. Lekker uitwaaien op het strand en als het even meezit zonnen natuurlijk. Niet te vergeten; kastelen bouwen met Jesse, mijn neefje van tweeëneenhalf.

Een slimme zet deze keer was wel, dat we niet een in familievakantiehuis op elkaars lip zaten, maar helemaal top allemaal een apart appartement hadden in een hip familiehotel aan de Zeeuwse kust. In Domburg om precies te zijn. De plaatsnaam sprak me meteen al aan;-)

Goed voorbereid, dat wil in mijn geval zeggen dat ik mijn halve kledingkast – want je weet natuurlijk nooit wat voor weer het wordt – plus bijbehorende accessoires en schoenen, in de achterbak had gegooid. Dus warme truien en zomertuniekjes, laarzen én slippers.

Op zaterdagochtend was het best lekker weer.  De anderen wilden Middelburg onveilig maken, Suus en ik gingen samen met Jesse naar het strand. Uiteindelijk werd het zo zonnig, dat mijn Uggs wel van mijn winterwitte voeten verwijderd konden worden. Beetje met mijn blote tenen in het zand en ondertussen bijpraten met mijn grote zus. Jesse zat een stukje verderop met emmertjes en zand te knoeien. Af en toe riep hij: “Tate to sand soentje”.

“Wat zit ie lief te spelen, he?”, vond ik. Suus had duidelijk meer ervaring in té zoet spelende kinderen. Ze sprong op.
Tate to sand soentje bleek dus tante Cato zand in haar schoentje, lees Uggslaarsje, te zijn. Je begrijpt, Domburg en ik passen naadloos bij elkaar. Als water en zand.

Het zonnetje schijnt. Spring is in the air. Het liefst gooi ik meteen mijn winterspullen aan de kant. Die ben ik na al die maanden echt wel zat. Ik heb weer zin in terrasjes, rosé, blote benen (ok, de epileermachine en zonnebank zijn geen overbodige luxe) plus tenen (waar is de nagellak?) en natuurlijk mijn zomergarderobe.

Een goed begin is het halve werk. Dus lekker op zoek naar kekke zomerschoenen. Hebben jullie die nieuwe Uggsslippers al gezien? Helemaal mijn ding! Maar ja, welke moet ik kiezen? En in welke kleur? Zomaar even een paar namen: Kayla, Kailani, Mahala, Kaiti, Deitra, Flare of Fluffies? Bijna allemaal klinken ze als tropische vakantiestemmingen, toch?

Er zit wel een nadeel aan de lente. De voorjaarsschoonmaak. Echt heel erg, maar het lijkt erop dat ik er ieder jaar meer last van krijg. Die zon is heerlijk, maar maakt ook pijnlijk duidelijk dat ik blijkbaar de hele winter in een stofhol heb gewoond. Alles móet schoon.

Hoewel, ieder nadeel heeft zo zijn voordeel. Het poetsen van je huis schijnt bijzonder rustgevend en zielreinigend te werken. Echt, ik las het pas zelf in een glossy op mijn werk. Geweldig, twee vliegen in één klap; huis schoon en ik zweverig zen. Op aardse slippers, dat dan weer wel.

Sorry, ik ben even uit de lucht geweest. Hartstikke griep gehad en ook Tim maar even aangestoken. Ik vond het zo ongezellig alleen in bed met een kruik. Gelukkig waren we net weer op tijd op de been om te gaan wintersporten met onze vriendenclub. Echt super gehad, trouwens.

Op mijn eerste werkdag na mijn vakantie stond mevrouw Janssen bij mij ingepland. Bregje en ik noemen haar altijd mrs. Jones (je weet wel, van dat liedje ‘Me and mrs. Jones’). Een jaar of dertig geleden is ze een prachtige en ondeugende vrouw geweest, volgens de foto’s in haar handtas. Met minstens één lover, als we de songtekst moeten geloven.

De realiteit is dat ze in de 70 is, weduwe, zich voortbeweegt met een rollator en iedere twee maanden voor een permanentje komt. Een echte lieverd. En ze noemt ons “lieve kinderen”. Ze neemt altijd zelfgebakken havermoutkoekjes voor bij de koffie mee.

Niet echt het type klant dat we hier veel over de vloer krijgen. Omdat ze niet goed meer kan lopen, kiest ze voor de dichtstbijzijnde kapsalon en dat zijn wij. Tegenwoordig loopt ze ook op Uggs. Ze zag mij ze dragen en was meteen enthousiast. Lekker warm en ruim genoeg voor haar “moeilijke” voeten. Ze heeft wel een laag model, de UGG Australia Rylan, gekocht, anders komt ze er niet in. Helemaal happy.

Blijkt maar weer dat Uggs (leef-)tijdloos zijn!!

Moet iets kopen!! Dringend. De aanplakbiljetten schreeuwen al een hele tijd: sale, saldes en uitverkoop. En mijn 13e maand zit nog voor het grootste gedeelte in mijn spaarpot. Bijzonder in januari. Dat moet gevierd worden met een koopdag met Suus.

Allebei een vrije dag opgenomen, zodat we fijn op een gewone doordeweekse dag onze slag kunnen slaan. Gewapend met verlanglijst – nee, er staan geen Uggs op -  gaan we op pad voor een onvervalst rondje stad. Ik ben mijn goede voornemen nog niet vergeten, hoewel het deze dag wel moeite kost niet iets te kopen met het Uggsmerkje erop. Suus trekt me steeds door bij gevaarlijke etalages, dat helpt. En praten als een Uggshater: hoe lomp, onvrouwelijk en stom zijn ze eigenlijk? Moet je die nou zien lopen! Hoewel, best wel leuk eigenlijk, toch Suus?

Arghh, echte Uggsliefde is blijkbaar onverwoestbaar. Je bent voor of tegen, vindt ze hot or not, bent een fan of hater; iets ertussenin is eigenlijk niet mogelijk, toch? To Ugg or not to Ugg, het blijft een question.

De kerstdagen hebben we weer gehad. Op naar oud en nieuw!

Het was harstikke gezellig, daar niet van, maar het is altijd weer stressen. Niet in de laatste plaats omdat ik tot en met vrijdag aan het werk was en meteen van de drukte de Stille Nacht inviel. Samen met Tim lekker onthaast bij de kerstboom. Mét cadeautjes. Die Uggshoed staat me echt super, helemaal winterproof samen met mijn wanten. Tim vond zijn pet eigenlijk “wel ok”(ondanks dat ie van Uggs is).

Allebei de kerstdagen zaten volgeboekt. Eerste kerstdag bij mijn ouders, plus zus, zwager en Jesse. Ik zou het voorgerecht meenemen, culinair verantwoord zalmtartaartje met rucola-olie. Donderdagavond drie supermarkten afgelopen op zoek naar een zakje rucola!
Tweede kerstdag aan het diner bij mijn schoonmoeder Tineke en Tim’s zusje Leonoor, net single:-(. Vandaag en morgen ben ik lekker vrij, flink aan de crackers met water – de weegschaal ontwijk ik maar even:-(( - en ’s ochtends een rondje joggen. Nog een paar dagen werken en dan is het alweer 2011.

Mijn (goede??) voornemen heb ik al klaar: minder geld, tijd en energie besteden aan Uggs. Kijken hoelang ik het volhoud:-(((. Happy new year!!!

Ps. Van collega Christien moest ik ook nog even haar artikel promoten: 10 redenen om uggs te vragen aan de kerstman. Bij deze!

Iedereen vindt het een schatje, mijn neefje van net twee jaar. Mijn grote zus Suus (met haar 28 jaar toch al aardig op leeftijd;-) en haar vriend Jur zijn de trotse ouders van deze miniman Jesse. Blonde haren, ondeugend blauwe ogen en duidelijk in de nee-fase. Misschien kan ik daar eens een voorbeeld aan nemen; nee tegen M&M’s, appeltaart met slagroom of heel duidelijk tegen Bob.

Jesse dus. De wensenlijst voor zijn tweede verjaardag bestond voornamelijk uit Lego voor peuters en ander felgekleurd plastic. Ik ben meer van de natuurlijke materialen, had dus iets heel anders in mijn hoofd: van die schattige ieniemienie Uggsjes. Tim vond het belachelijk, veel te duur en riep nog iets als “echte mannen dragen geen Uggs” (wat ik weer belachelijk vond).

Vol trots kwam ik met de zorgvuldig ingepakte doos op zijn feest. “Dootje!”, riep hij enthousiast en stortte zich vol overgave op mijn pakje, rukte het papier eraf en trok de doos open. Teleurgesteld staarde hij van de Uggs naar mij. Ik knikte maar eens vriendelijk naar hem: “Mooi, he?”. Zijn antwoord kon ik eigenlijk wel raden: Nee!

Dat Sonja B-en gaat echt top! Nog 2,45 kilo en maat 38 zit als gegoten!

Ondanks het weekendje Antwerpen, dat was gewichttechnisch gezien niet echt handig. Daarna ben ik wel meteen weer volgens het dieetboek gaan eten (Tim doet ‘gezellig’ mee).
Helaas liggen de winkels nu weer vol met allerlei soorten, maten en vormen snoep en koek voor de Sint. Patat met en M&M’s (de bruine verpakking) vind ik ook nog eens onweerstaanbaar. En op de een of andere manier bedenk ik iedere week wel een reden om een lekker taartje bij de bakker te halen. De associatie met mevrouw Bakker is dan snel gelegd. What’s in a name, zul je zeggen. Maar als ik haar naam hoor, krijg ik juist visioenen van moorkoppen, mokkataart en warme appelpunten met enorme toeven echte handgeslagen slagroom plus een stevige mok chocolademelk.

Helaas, Sonja zet een heel grote rode streep door bovengenoemde lustobjecten. En ik voorlopig dus ook. Ik moet er toch niet aan denken om straks met mijn kuiten klem te zitten in mijn Uggs.

Ik heb nog helemaal niet verteld waar ik werk. Bij Bob dus. Nee grapjas, niet bij Bob de Bouwer, maar bij Botox Bob, zoals mijn drie collega’s en ik hem stiekem noemen. Zichzelf noemt hij graag  hairdesigner, waardoor wij dan weer hairstylisten zijn en geen gewone kapdames. Sjiek toch?

Hij wil graag dat we een beetje herkenbaar in de zaak staan, dus het liefst in dezelfde kleuren en kleren. Dat is ieder seizoen weer een toestand natuurlijk. Tijdens onze opfrisavonden (we worden dan collegiaal onder handen genomen om weer toonbaar in de ‘winkel’ te staan) gaat het er soms hard aan toe. De één wil dit, de ander absoluut niet. En als mijn collega’s en ik het een keer eens zijn, vindt Bob het weer niks “omdat die kleur zijn teint zo bleek maakt”.

Toen ik een aantal jaren terug voor het eerst op mijn werk met Uggs verscheen, waren de meningen nogal verdeeld. Bob vond ze ronduit lomp en niet vrouwelijk, twee anderen moesten eraan wennen en de laatste sloot zich bij Bob aan (de slijmbal!). Hij had liever niet dat ik ze droeg. Totdat hij Uggs-sloffen voor zijn verjaardag kreeg. Sinds die tijd begrijpt hij me.

Ja, ik heb ze, hoor!! Die Leona’s, bedoel ik.
Zoals je weet zijn Tim en ik ‘heel romantisch’ naar Antwerpen geweest. Nou, een echte aanrader hoor, dames (en heren). We zijn weer helemaal in love.

Geweldige stad, heerlijk hotel, lekker eten (frieten zijn altijd goed natuurlijk, hoewel Sonja B. dat niet vindt, vrees ik, maar daar heb ik dit weekend lekker niet aan gedacht), leuke stapplekken en winkels, heel veel winkels! Vrijdagavond zijn we meteen uit geweest tot veel te laat en hebben iets teveel gedronken (sorry mam en Sonja).

Zaterdagochtend waren we wat brak, maar ’s middags ging het weer aardig. Met mij in ieder geval wel. Tim bleef liever nog even op de hotelkamer naar autoraces of zoiets liggen kijken.
Ik rende meteen naar de dichtstbijzijnde schoenenwinkel, helaas. Ook bij de andere winkels lukte het niet. Niet blij☹.

Hier heb ik ze gehaald!

Op de terugweg naar huis wilde ik langs Rotterdam (bedankt voor de tip Kristel!). Leve de koopzondag!☺. Daar stonden ze dus wel: de enige echte Uggs Leona! Ze bleken zelfs mijn maat te hebben en ook nog in espressokleur. Daar moest op gedronken worden. Espresso dan maar, liefst een dubbele.